สองวันในอุทยาน แบบไม่ต้องเดินย้อนทาง

สองวันใช้ได้ที่นี่ โดยมีเงื่อนไขข้อเดียว: อย่าเดินกลับทางเดิม

อุทยานถูกออกแบบรอบระบบขึ้นลงที่ขึ้นด้านหนึ่งและลงอีกด้านหนึ่ง เส้นทางที่ ไม่สนใจรูปทรงนี้จะใช้วันที่สองทำซ้ำวันแรก

แผนข้างล่างตั้งสมมติว่านอนที่อู่หลิงหยวน และอยากเห็นเสาหินที่มีชื่อเสียง มากกว่าอยากเดินให้ได้ระยะทางไกลที่สุด

ก่อนอื่น: สองวันนี้กินวันลาไปกี่วัน

สองวันนี้เป็นวันเต็มทั้งคู่ ไม่ใช่วันที่บวกกับการเดินทาง

วันเดินทางต้องนับแยก และนับข้างละหนึ่งวันเต็ม ไม่ใช่ครึ่งวัน ในทางปฏิบัติ แผนนี้จึงมักกลายเป็น สี่วันสามคืน เมื่อนับจากบ้าน และยาวกว่านั้นถ้า เส้นทางที่ได้ต้องต่อเครื่องในจีน

ตัวเลขนี้คือหน่วยที่ควรใช้ตอนซื้อตั๋วเครื่องบินและจองที่พัก ไม่ใช่ “สองวัน”

ค่าตั๋วของสองวันนี้

ตรวจสอบราคาเมื่อ 16 สิงหาคม 2026 · แหล่งข้อมูลทางการของเขตท่องเที่ยว

ค่าเข้าซื้อครั้งเดียวใช้ได้หลายวันตามที่ตารางระบุ ทริปสองวันจึงจ่ายค่าเข้า ครั้งเดียว ส่วนค่าขึ้นลงเขาเป็นเที่ยวเดียว คิดต่อการขึ้นหนึ่งครั้ง และเส้นทางข้างล่างใช้แต่ละตัวหนึ่งครั้งพอดี — ขึ้นตัวหนึ่ง ลงอีกตัวหนึ่ง

วันที่ 1 — หยวนเจียเจี้ยและเทียนจื่อซาน

เข้าทางประตูทิศตะวันออก ที่อู๋เจียยวี่ ซึ่งเป็นประตูที่ใกล้เมือง อู่หลิงหยวนที่สุด พอเข้าไปแล้ว ระบบรถบัสในอุทยานทำงานที่เหลือให้

ช่วงเช้า ขึ้นรถบัสไปตีนลิฟต์ไป่หลงแล้วขึ้นลิฟต์ นี่คือลิฟต์ที่ฝังอยู่ใน หน้าผา ราวครึ่งหนึ่งของระยะวิ่งอยู่ในปล่องที่เจาะเข้าไปในหิน ที่เหลือเป็น โครงเหล็กยึดอยู่ด้านนอก และครึ่งหลังนี่เองคือครึ่งที่มองออกไปเห็นวิว มันใช้เวลาไม่ถึงสองนาที และแทนที่การไต่ขึ้นซึ่งเคยกินเวลาเกือบทั้งวัน

ด้านบนคือ หยวนเจียเจี้ย: สะพานหนึ่งใต้ฟ้า จุดชมวิวเหนือทุ่งเสาหิน และเสาหินต้นที่ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการตามภาพยนตร์ที่ทำให้ภูมิทัศน์นี้ ดังนอกประเทศจีน เดินวนให้ครบ

ช่วงบ่าย ขึ้นรถบัสจากหยวนเจียเจี้ยไปทางอู่หลงไจ้และสวนเฮ่อหลง ซึ่งพาไปออก สันเขา เทียนจื่อซาน — มุมมองอีกมุมของทะเลเสาหินเดียวกัน และโดยทั่วไป คนน้อยกว่า

ช่วงเย็น ลงด้วย กระเช้าเทียนจื่อซาน แทนที่จะเดินย้อนกลับไปที่ลิฟต์ แล้วขึ้นรถบัสจากสถานีล่างกลับออกประตู ขึ้นทางหนึ่ง ลงอีกทางหนึ่ง ไม่มีการทำซ้ำ

วันที่ 2 — พื้นหุบเขา

วันแรกใช้ไปกับการอยู่เหนือเสาหิน วันที่สองใช้ให้ดีที่สุดคืออยู่ท่ามกลางมัน

ลำธารจินเปียน ไหลไปตามหุบระหว่างหน้าผา และเป็นเส้นทางเดิน ไม่ใช่เส้นทางนั่ง ไม่มีค่าใช้จ่ายเกินไปจากค่าเข้า ไม่มีคิว และเป็นส่วนเดียวของอุทยานที่ความใหญ่ ของมันรับรู้ได้จากด้านล่างแทนที่จะเป็นจากด้านบน

ระเบียงภาพสิบลี้ เป็นอีกครึ่งของวัน จะเดินก็ได้ หรือขึ้นรถรางชมวิว ซึ่งคิดเงินแยกและคิดทีละทาง

ถ้าอยากได้จุดชมวิวสูงอีกจุดมากกว่าการเดินในหุบเขา หวงสือไจ้ คือทางเลือก — ที่ราบบนยอดซึ่งขึ้นด้วยกระเช้าของตัวเองจากใกล้ประตูทิศใต้ เป็นวันที่ดีวันหนึ่ง และเป็นค่ากระเช้าตัวที่สามบวกกับการข้ามอุทยาน ซึ่งเป็นเหตุผลที่มันเป็น “ตัวเลือก” ไม่ใช่ “แผน”

วันแรกในเวอร์ชันที่ถูกกว่า

มีวิธีเห็นเทียนจื่อซาน หยางเจียเจี้ย และหยวนเจียเจี้ย โดยไม่ต้องจ่ายค่าขึ้นลง เขาเลยสักบาท คือเข้าทางประตูทิศเหนือที่เทียนจื่อซาน ซึ่งรถบัสในอุทยานวิ่งถึง ทั้งสามจุดโดยตรง หน้าข้อมูลการเดินทางของเขตท่องเที่ยวเขียนเรื่องนี้ไว้เอง

สิ่งที่ประหยัดคือค่าเที่ยวเดียวสองรายการข้างบน — CN¥65 กับ CN¥72 — บวกกับการไม่ต้องต่อคิวทั้งสองที่

สิ่งที่จ่ายแลกคือการเข้าถึง ประตูทิศเหนืออยู่ไกลออกไปมาก และรถบัสไปที่นั่น ออกจากสถานีขนส่งในเมือง ไม่ได้ออกจากอู่หลิงหยวน

แปลว่ามันเป็นตัวเลือกจริงถ้าออกจากเมืองจางเจียเจี้ย และเป็นตัวเลือกที่ไม่สะดวก ถ้านอนอยู่ติดอุทยาน

และมันคือตัวเลือกที่ไม่มีใครพูดถึง ซึ่งเป็นเหตุผลที่มันอยู่ตรงนี้

สองวันนี้ตัดอะไรออกไปบ้าง

เทียนเหมินซาน เหนือเมืองจางเจียเจี้ย พร้อมกระเช้าของตัวเองและถ้ำที่เป็น ที่มาของชื่อภูเขา

แกรนด์แคนยอนกับสะพานแก้ว ซึ่งอยู่คนละอำเภอโดยสิ้นเชิงและบัตรอุทยาน ใช้ไม่ได้

ถ้ำหวงหลงกับทะเลสาบเป่าเฟิง ทั้งคู่อยู่ในอู่หลิงหยวนและทั้งคู่คิดเงินแยก

อย่างใดอย่างหนึ่งในนั้นคือวันที่สาม ถ้ามีวันนั้น เอาไปเลย — แผนสามวัน แสดงว่ามันประกอบเข้ามา อย่างไร

ส่วนที่นอนอยู่ไหนเป็นตัวกำหนดว่าแต่ละเช้าเสียไปกับการเดินทางเท่าไร บนเส้นทางนี้คำตอบคืออู่หลิงหยวน