“เขาอวตาร” ในจีนอยู่ที่ไหน

คำตอบสั้น ๆ

ภูมิทัศน์ที่คนค้นหาด้วยชื่อนั้นอยู่ที่ หยวนเจียเจี้ย ซึ่งเป็นที่ราบสูง ขอบผาในอุทยานแห่งชาติจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน

มันไม่ใช่อุทยานของตัวเอง ไม่ใช่บัตรแยก และไม่ใช่เมืองแยก ถ้ามีบัตรอุทยาน อยู่แล้ว ก็มีสิทธิ์เข้าที่นี่อยู่แล้ว

คำถามในทางปฏิบัติจึงไม่เคยเป็น “ไปเขาอวตารยังไง” แต่เป็น “ประตูไหน ระบบขึ้นลง ตัวไหน และวันไหน”

อะไรถูกเปลี่ยนชื่อ และอะไรที่เราจะไม่อ้าง

มีส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ที่เป็นรูปธรรมและตรวจสอบได้: เสาหินทรายต้นหนึ่งที่ หยวนเจียเจี้ยซึ่งเคยมีชื่ออื่น ตอนนี้ใช้ชื่อที่อ้างถึงภูเขาลอยในภาพยนตร์ และมีป้ายกับการตลาดในพื้นที่ใช้ชื่อนั้น

สิ่งที่เรายืนยันจากแหล่งทางการของเขตท่องเที่ยวหรือของรัฐไม่ได้คือ ปีที่ เปลี่ยนชื่อ ตัวเลขปีถูกอ้างอย่างมั่นใจทั่วเว็บท่องเที่ยว และทั้งหมดสืบกลับไป ที่ข่าว ไม่ใช่แหล่งต้นทางที่เราเข้าถึงได้ เราจึงปล่อยให้ไม่มีปี แทนที่จะส่งต่อ ตัวเลขที่ไม่ได้ตรวจสอบ

ทุกอย่างที่เลยจากนั้นไป — ภูเขาลูกไหนเป็นแรงบันดาลใจของช็อตไหน มีการสแกน ถ่ายภาพ หรือมาดูสถานที่จริงหรือไม่ — เป็นข้อกล่าวอ้างและข้อโต้แย้งระหว่าง เขตท่องเที่ยวหลายแห่งในจีน ซึ่งแต่ละแห่งมีผลประโยชน์ทางการค้าในการชนะข้อโต้แย้ง นั้น มันทำให้การตลาดสนุก และทำให้การอ้างอิงแหล่งที่มาแย่

⚠️ เว็บนี้เป็นเว็บอิสระ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์ สตูดิโอ หรือผู้ถือ สิทธิ์ และไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขตท่องเที่ยวหรือหน่วยงานท่องเที่ยวใด ๆ

ข้างบนนั้นเห็นอะไรจริง ๆ

หยวนเจียเจี้ยคือขอบของที่ราบสูง ทางเดินวิ่งไปตามแนวขอบหน้าผา และมีชานชมวิว ตั้งอยู่ตรงจุดที่ป่าเสาหินเปิดออกข้างล่างและข้างหน้า

เสาหินเป็นหอควอตซ์แซนด์สโตนที่คั่นด้วยร่องแคบและลึกซึ่งอยู่ในเงาเกือบตลอด และเหตุผลที่มันถ่ายรูปออกมาแบบนั้นคือ ชานชมวิวอยู่ระดับเดียวกับยอดของเสา ไม่ได้อยู่ที่ตีนเสา

สองอย่างที่ทำให้คนมาครั้งแรกประหลาดใจ

สภาพอากาศทำงานหนักกว่าจุดชมวิว เมฆลงมานั่งระหว่างเสาและเคลื่อนเร็ว ชานเดียวกันให้หุบเขาที่โล่งหรือให้ผนังสีขาวได้ภายในชั่วโมงเดียว นั่นเป็นเหตุผล ให้เผื่อเวลาหลวม ๆ ไว้ในแผน มากกว่าจะไปไล่ตามพยากรณ์อากาศ

คนไม่ได้กระจายตัวเท่ากัน คนกระจุกอยู่ในระยะเดินไม่กี่นาทีจากจุดที่รถ มาส่ง และอีกฝั่งของวงทางเดินเป็นประสบการณ์คนละแบบ

การเดินที่นี่ถือว่าง่ายเมื่อเทียบกับมาตรฐานของอุทยาน: เป็นทางปูราบ ๆ เลียบขอบผา ไม่ใช่บันไดไต่แบบโซนอื่น

ขึ้นไปได้สามทาง และราคาไม่เท่ากัน

หยวนเจียเจี้ยอยู่เหนือพื้นหุบเขา การไปถึงจึงเป็นปัญหาในแนวดิ่ง

ด้วยลิฟต์ไป่หลง เร็วที่สุดและคนใช้มากที่สุด เป็นลิฟต์กระจกที่สร้างติด หน้าผา วิ่งจากพื้นหุบขึ้นที่ราบสูง คิดเงินแยกและขายทีละเที่ยวเดียว และคิวในช่วงพีกเป็นส่วนหนึ่งของราคา — หน้าลิฟต์ไป่หลง

ด้วยรถบัสในอุทยานจากประตูทิศเหนือ เข้าที่ประตูเทียนจื่อซานแล้วรถบัส ในอุทยานไปถึงหยวนเจียเจี้ย รวมทั้งเทียนจื่อซานและหยางเจียเจี้ย โดยไม่ต้องเสีย ค่าระบบขึ้นลงเลย สิ่งที่จ่ายแลกคือเวลาบนถนน

ด้วยการเดิน เส้นทางบันไดจากหุบขึ้นมาเป็นเส้นทางจริง ใช้เวลาเป็นกิจกรรม ของครึ่งวัน ไม่ใช่วิธีประหยัดค่าโดยสาร

หยวนเจียเจี้ยกับเทียนจื่อซานคือวันเดียวกัน

ทั้งสองอยู่บนที่ราบสูงเดียวกันและเชื่อมกันด้วยรถบัสในอุทยาน แผนที่ดีจึงขึ้น ทางหนึ่งและลงอีกทางหนึ่ง แทนที่จะขึ้นลงทางเดิม

แผนสองวัน เขียนลำดับนั้นไว้ทีละช่วง พร้อมกับบอกว่าค่าอะไรเกิดขึ้นตรงไหน